بینش های شهری

ابتکار ReCode انواع مسکن متنوع‌تری را ترویج می‌دهد و نیازهای پارکینگ را کاهش می‌دهد.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

به عنوان بخشی از تلاش‌های شهر برای Vision Zero جهت حذف مرگ و میرهای ناشی از تصادفات و ایمن‌تر کردن جاده‌ها، پارک کردن خودروها در فاصله ۲۰ فوتی (تقریبا معادل 6.1 متر) از گذرگاه عابر پیاده ممنوع شده است.

برای مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

در شهرهای مختلف ایالات متحده، روبوتاکسی‌ها که توسط شرکت‌هایی مانند Waymo و Cruise حمایت می‌شوند، به عنوان معجزه‌ای از فناوری مدرن شناخته می‌شوند و در عین حال موضوع بحث‌هایی جدی در مورد جایگاه آنها در حمل‌ونقل شهری هستند.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

ساختمان‌های آپارتمانی با حیاط‌های داخلی می‌توانند فضاهای امن، مقرون به صرفه و کاربردی را برای خانوارهای شهری با کودکان فراهم کنند.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

چه تعداد درخت برای خنک سازی یک شهر لازم است؟

ابزار جدیدی می‌تواند به شهرها در درک مزایای تلاش‌های کاشت درخت در مقیاس شهری کمک کند.

جهت مطالعه متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

کاهش سرعت رانندگی نیازمند اقداماتی بیش از کاهش محدودیت‌های سرعت است.

بدون تغییرات اضافی در طراحی جاده، کاهش محدودیت‌های سرعت تنها تا حد کمی سرعت رانندگی را کاهش می‌دهد.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

مسیرهای دوچرخه‌سواری که با موانع یا مخروط‌های ترافیکی مشخص شده‌اند، بیشتر احتمال دارند که سرعت رانندگان و تصادفات میان خودروها و دوچرخه‌ها را کاهش دهند.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

طرح جدید این شهر الزامات توسعه مختلط‌ کاربری را تعیین می‌کند.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

پاریس منطقه محدود ترافیکی در مرکز شهر ایجاد می‌کند.
اکثر وسایل نقلیه از ورود به یک منطقه ۵.۵ کیلومتر مربعی منع خواهند شد تا ترافیک، سر و صدا و آلودگی کاهش یابد.

جهت مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

دستیابی به عکس های ایده‌آل، باعث جذب افراد بیشتری به طبیعت شده است!

مدیران منابع طبیعی در تلاش هستند تا خطرات و آسیب‌های وارد شده به مناطق طبیعی را کاهش دهند.

جهت مطالعه متن اصلی به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

آیا خدمات تاکسی خودران "یک دارایی برای شهرها و سازمان‌های حمل و نقل" است؟ در مقاله‌ای برای Bloomberg CityLab، دیوید زیپر این ادعا را که شرکت‌های روبوتاکسی مشتاق به ترویج آن هستند، زیر سوال می‌برد.

"همکاری بین حمل و نقل عمومی و روبوتاکسی‌ها پیامی جذاب است، اما این صنعت "گرگی در لباس میش" است، زیپر هشدار می‌دهد. پس از بررسی مشکلات احتمالی با تبلیغ Waymo که مردم را به پیاده شدن در ایستگاه‌های حمل و نقل عمومی در منطقه خلیج ترغیب می‌کند، زیپر اشاره می‌کند که "طبق مطالعه‌ای در سال 2022، تنها 0.4٪ از سفرهای حمل و نقل عمومی منطقه شامل یک سفر با تاکسی اینترنتی بوده است."

خودروها آسیبی وارد می‌کنند که بسیاری از شهرها اکنون سعی در معکوس کردن آن دارند با تشویق به استفاده از حمل و نقل عمومی یا دوچرخه‌سواری، که به مراتب کارآمدتر و پایدارتر از یک خودروی برقی و خودران هستند.

به عبارت دیگر، زیپر هشدار می‌دهد که افزایش استفاده از خودروهای خودران می‌تواند به جای بهبود شرایط حمل و نقل عمومی، وضعیت را بدتر کند، زیرا این خودروها می‌توانند ترافیک بیشتری ایجاد کنند و فضای بیشتری را اشغال کنند، حتی اگر مستقیماً مانع خطوط و ایستگاه‌های حمل و نقل عمومی نشوند.

در مقاله‌ای برای CNN، سامانتا دلوی به بررسی تأثیرات پیچیده صنعت اجاره‌های کوتاه‌مدت (STR) بر بازارهای مسکن در سراسر کشور می‌پردازد.

«برخی منتقدان می‌گویند اجاره‌های کوتاه‌مدت، که در دهه گذشته به عنوان جایگزینی برای هتل‌ها به شدت محبوب شده‌اند، باید بخشی از مسئولیت افزایش اجاره‌ها را بر عهده داشته باشند.» در حالی که دیگران اشاره می‌کنند که تعداد اجاره‌های کوتاه‌مدت نسبت به تقاضای برآورده‌نشده برای مسکن در اکثر مناطق ایالات متحده نسبتاً کم است.

در حالی که در برخی موارد محدودیت‌ها بر Airbnb و سایر پلتفرم‌های اجاره کوتاه‌مدت به کاهش هزینه‌های مسکن کمک کرده است، مقررات نیز بازتاب‌های منفی داشته و در نهایت به اقتصاد محلی آسیب رسانده است. در تلوراید، کلرادو، ممنوعیت اجاره کوتاه‌مدت منجر به کاهش گردشگری شد و اعتراضات از سوی صاحبان مشاغل محلی و صاحبان اقامتگاه‌ها را به دنبال داشت. شهر اجازه داد ممنوعیت منقضی شود و به جای آن هزینه‌ای از اپراتورهای اجاره کوتاه‌مدت دریافت می‌کند که درآمد آن در مسکن مقرون‌به‌صرفه سرمایه‌گذاری خواهد شد.

دلتا ایر لاینز به زودی صندلی‌های سازگار با ویلچر را در هواپیماهای خود قرار خواهد داد، که این امر سفرهای هوایی را برای افرادی با ناتوانی‌های حرکتی کمی آسان‌تر می‌کند.

همان‌طور که سارا برگل در مقاله‌ای برای مجله Fast Company توضیح می‌دهد، مسافرانی که از ویلچر استفاده می‌کنند نمی‌توانند از داشتن صندلی محروم شوند، اما اغلب با بی‌احترامی برخورد می‌شود و کمک‌های لازم را دریافت نمی‌کنند. او می‌گوید: «خبر اخیر مبنی بر این که مسافران قادر خواهند بود در تجهیزات خود باقی بمانند، برای مسافران معلول و همچنین کسانی که برای حقوق آن‌ها مبارزه کرده‌اند، یک تسکین است.»

این شرکت هواپیمایی باید صندلی‌های جدید را آزمایش و نصب کند قبل از اینکه آن‌ها را در تمامی هواپیماهای خود به کار گیرد، اما وزارت حمل و نقل ایالات متحده در حال بررسی این است که این تغییر را برای همه خطوط هوایی اجباری کند.

شرکت‌های بزرگ فناوری در تلاشند تا انرژی تجدیدپذیر را برای تأمین انرژی مراکز داده و برنامه‌های هوش مصنوعی که به شدت انرژی نیاز دارند، جستجو کنند.

با افزایش تقاضای مراکز داده و هوش مصنوعی برای برق، غول‌های فناوری به دنبال روش‌های جدیدی برای تولید انرژی هستند. طبق گزارشی از مارک سگال در ESG Today، گوگل توافقی را با شرکت فناوری هسته‌ای Kairos Power اعلام کرده است تا 500 مگاوات انرژی در پروژه‌هایی در سراسر کشور تولید کند.

این توافق در حالی انجام می‌شود که گوگل و رقبای بزرگ فناوری آن در تلاشند تا به تأثیرات رو به رشد انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از گسترش سریع مراکز داده خود بپردازند. در حالی که گوگل هدف‌هایی برای رسیدن به صفر مطلق انتشار گازها در تمام عملیات و زنجیره ارزش خود تا سال 2030 تعیین کرده و قصد دارد 50% از کل انتشار گازهای خود را نسبت به سال 2019 کاهش دهد، این شرکت اخیراً گزارش داده است که انتشار گازهای گلخانه‌ای آن در سال 2023 به میزان 13% افزایش یافته و از سال 2019 تاکنون 48% افزایش داشته است. این افزایش ناشی از مصرف بالای برق مراکز داده این شرکت است که از توانایی آن برای راه‌اندازی پروژه‌های انرژی بدون کربن پیشی گرفته است. این توافق نخستین توافق برای خرید انرژی هسته‌ای از چندین رآکتور مدولار کوچک (SMR) است و همچنین اولین توافق هسته‌ای پیشرفته گوگل به شمار می‌رود، به گفته مایکل ترل، مدیر ارشد انرژی و اقلیم گوگل. به طور مشابه، مایکروسافت نیز توافقی برای استفاده از انرژی نیروگاه هسته‌ای Three Mile Island انجام داده است که ممکن است دوباره به بهره‌برداری برسد.

سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌ها (NHTSA) تحقیقاتی را درباره سیستم "کاملاً خودران" تسلا آغاز کرده است. این اقدام پس از گزارش‌های متعددی از تصادفات مرتبط با این سیستم، از جمله یکی که منجر به مرگ یک عابر پیاده شد، انجام شده است.

به گفته میچل اولر در خبرگزاری اسوشیتد پرس، این سازمان توانایی سیستم را در "تشخیص و واکنش مناسب به شرایط کاهش دید جاده‌ای و عوامل مؤثر بر این تصادفات" در بین حدود 2.4 میلیون خودرو تسلا تولید شده بین سال‌های 2016 تا 2024 مورد بررسی قرار خواهد داد.

تسلا تأکید کرده است که رانندگان هنگام استفاده از این سیستم باید هوشیار بمانند، اما وعده داده که در سال 2026 روبوتاکسی‌های کاملاً خودکار را عرضه کند. این تحقیق ممکن است مانع از تأیید خودروهای کاملاً خودران بدون فرمان و پدال توسط NHTSA شود. در حال حاضر، استفاده از ویژگی‌های خودران در مدل‌های موجود تحت نظارت سازمان‌های ایالتی است و هیچ مقررات فدرالی خاصی برای خودروهای خودران وجود ندارد.

تسلا اوایل امسال مجبور شد صدها هزار خودرو با سیستم "کاملاً خودران" را به دلیل مشکلاتی از جمله عبور از کنار تابلوهای توقف و عدم توقف کامل حتی در سرعت های پایین فراخوانی کند.

تحلیلی از 100 شهر بزرگ ایالات متحده، "سبزترین" مراکز شهری را بر اساس 28 معیار شامل کیفیت آب و هوا، انتشار گازهای گلخانه‌ای، الگوهای حمل‌ونقل و قابلیت پیاده‌روی، فرصت‌های شغلی سبز و موارد دیگر شناسایی می‌کند.

براساس یافته ها در وبسایت The Street، "بسیاری از شهرهای ایالات متحده به مزایای اقتصادی تلاش‌های پایداری همچون انرژی پاک، بازیافت، کمپوست، کشاورزی شهری و حمل‌ونقل پاک پی برده‌اند."

در این فهرست، سن دیگو سبزترین شهر ایالات متحده شناخته شده است. شهرهای کالیفرنیا شش جایگاه از ده رتبه اول را به خود اختصاص داده‌اند، به طوری که سان‌فرانسیسکو در رتبه چهارم، سن‌خوزه در پنجم و جوامع کوچکتر فریمانت و ارواین نیز در این فهرست قرار دارند.

شهرهای سبز برتر دیگر شامل واشنگتن دی سی، هونولولو، سیاتل و پورتلند هستند. "شهرهایی که در پنج رتبه آخر قرار گرفتند عبارتند از: گلندیل، آریزونا، هیالیاه، فلوریدا، هیوستون، مسا، آریزونا و بتن‌روژ، لوئیزیانا."

طبق گزارش اداره خدمات سوء مصرف مواد و بهداشت روانی آمریکا، در دهه گذشته افسردگی در میان جوانان آمریکایی (18-25 ساله) تقریباً دو برابر شده و در سال 2020 به 17 درصد رسیده است. این پدیده به عنوان "افسردگی پس از فارغ‌التحصیلی" شناخته می‌شود و اگرچه دلایل این وضعیت متفاوت است، اما نمی‌توان از تأثیر محیط غافل شد. برای چندین فارغ‌التحصیل - که در محیط‌های حومه‌ای بزرگ شده‌اند - دانشگاه اولین تجربه زندگی در مکانی متفاوت است. بسیاری از شهرهای دانشگاهی شامل ساختمان‌های اجتماعی مانند مراکز دانشجویی، کتابخانه‌ها و سالن‌های غذاخوری هستند که مجموعه‌ای از امکانات عمومی خوب ایجاد می‌کنند. همچنین خوابگاه‌های دانشجویی دارند، جایی که دانشجویان در طول سال تحصیلی در آن زندگی می‌کنند. در این سبک زندگی، افراد به تمام نیازهای خود نزدیک هستند.

به همین دلیل، بزرگسالان اغلب از دانشگاه به عنوان "بهترین سال‌های زندگی" یاد می‌کنند، چون در برخی موارد واقعاً همین‌طور است. سال‌های دانشگاه به عنوان پلی به سوی تمام امکانات و مزایای زندگی در مناطق شهری عمل می‌کند - تا زمانی که فارغ‌التحصیل می‌شوید. سپس باید به خانه پدری خود در حومه شهر بازگردید و ناگهان همه امکاناتی که داشتید ناپدید می‌شوند. دوستان جدید دانشگاهی‌تان هم که می‌توانستند جایگزین محیط متنوع شوند، آن‌ها نیز به محله‌های دوردست و پراکنده بازگشته‌اند، احتمالاً ده‌ها یا صدها کیلومتر دورتر از شهر شما.

حال باید از خود بپرسیم چند درصد از این افراد حاضرند به شهر خود برگردند؟ شهر دانشگاهی تا چه اندازه ظرفیت پذیرش و ماندن این افراد در خود را دارد؟

در یک مقاله برای *RT Insights*، سید منصور پاشا به بررسی راه‌های مختلفی می‌پردازد که هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در حال تحول در حمل‌ونقل عمومی هستند و به آژانس‌های حمل‌ونقل کمک می‌کنند تا بهتر نیازهای مسافران خود را درک کرده و خدمات مؤثرتری ارائه دهند.

به گفته پاشا، “این جهش فناوری به سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی این امکان را می‌دهد که به طور هوشمندانه به ترجیحات فردی و تقاضاهای واقعی پاسخ دهند و به عصر جدیدی از حمل‌ونقل دینامیک و پاسخگو خوشامد بگویند.” در لندن، پروژه *Luna* از هوش مصنوعی برای ارائه اطلاعات حمل‌ونقل به افرادی با نقص شنوایی استفاده می‌کند و اطلاعات دیجیتال را به زبان اشاره بریتانیایی ارائه می‌دهد.

با استفاده از هوش مصنوعی، آژانس‌ها می‌توانند شمارش مسافران دقیق‌تری انجام دهند تا بتوانند به‌طور مؤثر ناوگان و کارکنان خود را مدیریت کنند. هوش مصنوعی همچنین می‌تواند به‌سرعت انحرافات در عملیات سیستم را شناسایی کند.

پاشا اشاره می‌کند که “پایه این فناوری‌های هوش مصنوعی در حمل‌ونقل عمومی، اتصال به اینترنت در داخل خودرو است که انتقال داده‌های واقعی زمان و ارتباط بدون درز را هم درون وسیله و هم به‌سمت ابر تسهیل می‌کند.” اتصال درون‌خودرویی می‌تواند میزان انرژی لازم برای پردازش داده‌ها را کاهش دهد و به‌طور اساسی وسایل نقلیه را به “مرکز داده‌های در حال حرکت” تبدیل کند.

در مقاله‌ای برای CBC، نیکول مورتیلارو به تحقیقات انجام‌شده در شهرهای مختلف جهان اشاره می‌کند که نشان می‌دهد برخلاف تصورات رایج، مسیرهای دوچرخه باعث افزایش ترافیک نمی‌شوند.

طبق مطالعات، مسیرهای اختصاصی دوچرخه باعث افزایش تعداد دوچرخه‌سواران و کاهش تعداد خودروها در خیابان می‌شوند. «آمارهای Bike Share Toronto نشان می‌دهد که استفاده از دوچرخه‌های اشتراکی از سال ۲۰۱۵، که سالانه ۶۶۵ هزار سفر با دوچرخه انجام می‌شد، به‌طور قابل توجهی افزایش یافته و در سال ۲۰۲۳ به ۵.۷ میلیون سفر رسیده است.»

در شهر نیویورک، میانگین زمان سفر خودروها در یک خیابان اصلی از ۴.۵ دقیقه به ۳ دقیقه کاهش یافته است. «مطالعات دیگر نشان دادند که یا تأثیری بر ترافیک نداشته یا تأخیرهای کمی ایجاد کرده‌اند — از چند ثانیه تا کمی بیش از یک دقیقه.»

مسیرهای دوچرخه باعث افزایش ایمنی عابران پیاده از طریق کاهش سرعت ترافیک می‌شوند. همچنین، در بسیاری از موارد، این مسیرها درآمد اضافی برای کسب‌وکارهای محلی به ارمغان می‌آورند.