مطالعه جدیدی از پژوهشگران آکادمی علوم چین و موسسه مطالعات اکوسیستم شهری کری، روشی برای درک مزایای درختان شهری در مقیاسهای بزرگتر ارائه میدهد تا شهرها بتوانند تصمیمات آگاهانهتری درباره برنامههای کاشت درخت به منظور کاهش دماهای شهری و بهبود کیفیت هوا بگیرند.
"به طور کلی، تیم پژوهشگران کشف کرد که کارایی خنکسازی درختان شهری در مقیاسهای بزرگتر افزایش مییابد"، بخشی از این افزایش به دلیل توانایی کاشت گروههای بزرگتری از درختان است. "برای مثال، نویسندگان تخمین میزنند که شهر بالتیمور میتواند دمای سطح زمین را با افزایش 1 درصدی سایبان درختان، 0.23 درجه سانتیگراد کاهش دهد. برای دستیابی به خنکسازی 1.5 درجه سانتیگراد، نیاز به افزایش پوشش سایبان درختان به میزان 6.39 درصد خواهد بود."
با شفافیت بیشتر در مورد روابط بین مساحت، پوشش سایبان درختان و اثرات خنککنندگی، این مقاله امکان پیشبینی اثرات خنککنندگی در مقیاس کل شهر را فراهم میکند، ارائه ابزاری ارزشمند برای مدیران به منظور تعیین اهداف پوشش سایبان درختان شهری برای کاهش گرمای شدید.
یکی از نویسندگان این مطالعه اشاره میکند که در حالی که این مقاله میتواند دادههای مفیدی برای تصمیمگیری در سطح شهر ارائه دهد، برنامهریزان باید مراقب باشند تا اطمینان حاصل کنند که عدالت و مشارکت جامعه در سطح محلهها مدنظر قرار گیرد.