مطالعهای که بر روی مسیرهای دوچرخهسواری موقت نصبشده در یک تقاطع در آسبری پارک، نیوجرسی انجام شده، نشان میدهد که هم مسیرهای دوچرخهسواری رنگشده و هم مسیرهای مشخصشده (که با موانع جدا شدهاند) سرعت رانندگان را کاهش داده و خطر تصادف با دوچرخهسواران را کاهش میدهند.
مسیرهای جداشده بزرگترین تأثیر را داشتند. «برای خودروهایی که راست میچرخند، حداکثر سرعت ۲۸٪ کاهش یافت و سرعت متوسط ۲۱٪ کاهش یافت. مسیرهای دوچرخهسواری فقط رنگشده، سرعت رانندگان را تا ۱۴٪ کاهش دادند و رانندگانی که مستقیم میرفتند، تا ۸٪ کاهش سرعت داشتند.»
مطالعه میگوید که مسیرهای دوچرخهسواری موقت، مانند آنهایی که در این تحقیق استفاده شدند، میتوانند به شهرها کمک کنند تا بفهمند چگونه مسیرهای دوچرخهسواری میتوانند ایمنی جاده را قبل از اعمال تغییرات دائمی بهبود بخشند، اما «برای دستیابی به ابتکارات Vision Zero، برنامهریزان و سیاستگذاران باید تلاشهای خود را بر مسیرهای دوچرخهسواری جداشده متمرکز کنند، نه فقط مسیرهای رنگشده.»